Για εφήβους και ενήλικες που πιστεύουν ότι οι ιστορίες μπορούν να νικήσουν τον χρόνο.
Η Δωροθέα φοβόταν πως μια μέρα η μνήμη θα την εγκατέλειπε. Η Ζωή αποφάσισε να μην αφήσει ούτε μία ιστορία να χαθεί.
Χρόνια αργότερα, ένας αναπληρωτής δάσκαλος, ο κ. Αγησίλαος, ανακαλύπτει τυχαία ένα παλιό σεντούκι σε μια σοφίτα της Καλαμάτας. Το 2032, μια σχολική ανασκαφή φέρνει στο φως μια χρονοκάψουλα, κι οι μαθητές του γίνονται οι πρώτοι που θα ενώσουν όλα τα κομμάτια.
Παραμύθια, ποιήματα, ημερολόγια, επιστολές και αληθινές αφηγήσεις γίνονται κρίκοι μιας αλυσίδας που ενώνει γενιές και εποχές. Γιατί η μνήμη δεν κατοικεί μόνο στα βιβλία· κατοικεί στους ανθρώπους που συνεχίζουν να αφηγούνται.
Ένα βιβλίο για τις γιαγιάδες μας, τους δασκάλους που αφήνουν αποτύπωμα, τις ιστορίες που αρνούνται να σβήσουν και τα παιδιά που θα τις ανακαλύψουν ξανά.
«Μερικές ιστορίες δεν γράφονται για να διαβαστούν σήμερα.Γράφονται για να βρεθούν, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.»
«Αυτές είναι οι σκέψεις που έγραφα τα απογεύματα στο μπαλκόνι. Άλλες ολοκληρώθηκαν, άλλες έμειναν μισές. Δεν ξέρω αν είναι σωστές. Ξέρω μόνο ότι κάποτε ήταν δικές μου.»
